RIP นะเล็ก

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ถึง.... เล็ก

 

เล็ก นี่ตาลนะ ตาลศิลป์คำนวณ  ชั้นรู้ว่าแกจำชั้นได้

 ถึงแม้ว่าเราจะไม่ได้เจอไม่ได้คุยกันมาเป็นปีๆแล้วก็เหอะ

 

แกยังจำได้ป่ะวะ ครั้งแรกที่เราเจอกัน

สารภาพว่าชั้นเองก็ลืมๆไปบ้างเหมือนกัน

แต่พอนั่งนึกดีดี ทุกอย่างมันก็ย้อนกลับมาเหมือนหนังเก่าที่เอามาเปิดใหม่

 

วันแรกที่เจอแก มันคือช่วงติวก่อนสอบเข้าเตรียมไม่นาน

เป็นคอร์สติวสังคมของพี่เมฆที่GOK

โหย.... เกือบเจ็ดปีแล้วนะเว้ยยย!!!!

 

เออ... นั่นแหละ ชั้นจำได้ว่ามันเป็นคอร์สยอดนิยมที่แน่นมาก

ขนาดชั้นเดินเข้าไปตอนที่เค้ายังไม่เริ่มสอน ยังแทบไม่มีที่นั่ง

จำได้ว่าที่นั่งที่พอจะเหลือและเข้าสะดวกที่สุดคือที่นั่งข้างเล็กอ่ะแหละ

จริงๆก็ไม่ใช่ข้างเล็ก แต่เป็นข้างหยกที่นั่งติดกับเล็กต่างหาก 55555

 

เอาเถอะ.... ยังไงก็ตาม เนื่องจากเล็กเป็นผู้ที่มีอัธยาศัยดีมาก

และคุยเก่งมาก และกล้ามาก และกวนมาก

พอมารวมกับหยกที่นิสัยเหมือนกัน และมีเราเป็นลูกคู่

คลาสนั้นก็เกิดก๊วนกวนหลังห้องขึ้นมาโดยปริยาย

 

หลังจากนั้นด้วยความบังเอิญหรืออะไรก็ตามแต่

เล็ก หยก แล้วก็ตาลก็เข้าเตรียมมาได้ทั้งหมด

ยังจำได้ถึงวันแรกๆที่ไปเตรียม วันประกาศห้องหรือยังไงเนี่ยแหละ

เราสามคนยังไปนั่งเล่นที่ศาลาปิ่นหทัยคุยกันอยู่เลย

 

แต่ก็นั่นแหละ พอเข้าเตรียมเราก็ได้คุยกันน้อยลง

อาจเพราะอยู่คนละสาย แถมตึกก็ไกลกันเหลือเกิน

แล้วด้วยสายและด้วยตึกก็ไม่ได้มีกิจกรรมอะไรร่วมกันเล้ยยย

 

และแม้ว่าม.หกจะได้มาอยู่ห้องข้างๆกัน

แต่เราก็โดดเรียนกระจาย จนไม่ค่อยจะเจอกัน

หรือถ้าเจอก็จะเจอเล็กนั่งร้องเพลงอยู่หลังห้อง

จนอยู่มหาลัยนี่ก็เจอกันปีละครั้งก็เยอะแล้ว

 

แต่ยังไงก็ตาม เราก็ยังคิดถึงเล็กบ้างเป็นบางที 55555

 

 

 

เมื่อคืนนี้เอง เพื่อนหยิบเอาเพลงที่เล็กเคยร้องมานั่งฟัง

เล็กเสียงใสอ่ะ.... ^^

 

 

 

 

 

 

 

แต่ตอนนี้ที่เคยเจอกันปีละครั้งก็คงไม่มีแล้ว

เสียงใสๆที่ร้องเพลงก็ไม่ได้ยินแล้ว

ที่เคยเห็นหน้าหมวยๆแป้นๆของเล็กก็คงไม่เห็นแล้ว

 

 

 

หลับให้สบายนะเล็ก

หวังว่าที่ที่เล็กอยู่ตอนนี้คงจะสบายกว่าที่นี่นะ

 

 

 

 

ตาล

17-07-09

 

ชื่อ

อีเมลล์

เว็บไซต์

ข้อความทดสอบ

โปรดพิมพ์ตัวเลขที่คุณเห็นลงในช่องว่างด้านขวา
อ่านเลขชุดนี้ไม่ออก? ขอตัวเลขชุดใหม่